گرین کارت (اقامت دائمی) آمریکا از طریق سرمایه گذاری  (EB-5 )

راه هاي متعددي براي اخذ ویزای اقامت دائمی ایالات متحده وجود دارد، ولي EB-5 یک فرصت عالی برای بسیاری از ملیت های خارجی است تا بتوانند اقامت دائمی ایالات متحده را به راحتی و در كوتاه ترين زمان بدست آورند. از طریق این روش، شخص سرمایه گذار همراه با همسر و فرزندان مجرد زیر 21 سال خود، واجد شرایط دریافت مجوز اقامت دائم خواهند بود.

برنامه عادی

یک نفر با سرمایه گذاری 000ر500 دلار در مناطق خاص تعیین شده و یا با سرمایه گذاری به میزان 1 میلیون دلار در یک کسب و کار که 10 فرصت شغلی برای 10 کارمند واجد شرایط ایجاد کند، می تواند موفق به دریافت مجوز اقامت دائمی از نوع EB-5 شود. ضوابط اصلی دولت امريكا برای این موقعیت عالی عبارتند از:


• 
 سرمایه گذاری می بایست در یک کسب و کار فعال انجام شود و برخورداری از یک حاشیه امنیت بدون فعالیت نظیر سرمایه گذاری در بورس اوراق بهادار یا خرید ملک پذيرفته نيست.


• 
 مبلغ سرمایه گذاری شده باید شخصی و از طرف متقاضي تامين شده باشد، اما مبلغ سرمایه گذاری می تواند هدیه ای از طرف شریک متقاضی یا اشخاص دیگر تلقی شود که در این صورت مشمول مالیات متعلقه خواهد بود.


• 
 کسب و کار در نظر گرفته شده می بایست بعد از 29 نوامبر 1990 تاسیس شده باشد یا سرمایه گذاری به گونه ای باشد که اساس کسب و کار قدیمی را تغییر دهد.


• 
 مبلغ سرمایه گذاری در صورتی می تواند 000ر500 دلار باشد که کسب و کار دریک منطقه روستایی یا در منطقه ای که نرخ بیکاری بالایی دارد و جزو مناطق مورد قبول اداره مهاجرت است تشکیل شده باشد.


• 
 ایجاد 10 فرصت شغلی - اگر سرمایه گذاری در یک "مرکز منطقه ای" مشخص شده انجام شود، لزومی به ایجاد شغل بطور مستقیم نیست. در ادامه، برنامه "مرکز منطقه ای" شرح داده شده است.

برنامه مرکز منطقه ای


به منظور تشویق به مهاجرت از طریق سرمایه گذاری، کنگره امریکا برنامه "مرکز منطقه ای" را در سال 1990 به تصویب رساند. بر اساس این برنامه سالانه 000ر3 ویزا به افراد متقاضی که حداقل به میزان 000ر500 دلار در مراکز منطقه ای تعیین شده سرمایه گذاری کرده اند، اختصاص یافته است. در برنامه "مرکز منطقه ای"، سرمایه گذار ملزم نیست تا شخصا به استخدام 10 نفر کارمند مبادرت ورزد. در عوض، کافی است تا از طریق سرمایه گذاری او، به طور غیر مستقیم 10 فرصت شغلی یا بیشتر ایجاد شده باشد.


"
مراکز منطقه ای" واحدهای عمومی یا خصوصی هستند که در زمینه توسعه فعالیت های اقتصادی تلاش می کنند. افزایش صادرات، بهبود درآمدزایی محلی، اشتغال یا افزایش سرمایه گذاری های محلی، از جمله موضوعات فعالیت این مراکز است.


حداقل سرمایه گذاری لازم در مراکز منطقه ای ، مبلغ 000ر500 دلار است.

بر اساس مقررات EB-5 ، این مراکز در مناطق روستایی یا مناطقی که نرخ بیکاری در آن بالاتر از متوسط کشور است تعیین و مشخص شده اند.در سال 2003، کنگره امریکا به اداره مهاجرت اختیار داد تا پرونده های درخواست سرمایه گذاری از طریق EB-5 در مراکز منطقه ای را بررسی و اولویت بندی نماید. با استفاده از این روش و سرمایه گذاری در مراکز منطقه ای دارای مجوز از اداره مهاجرت ایالات متحده، متقاضی قادر است با کمترین نگرانی و گرفتاری های مرتبط با سرمایه گذاری مستقیم و ایجاد کسب و کار شخصی، مجوز اقامت دائمی ایالات متحده را بدست آورد.


اجازه کار، اجازه تحصیل، امکان زندگی در هر یک از ایالت ها و راه اندازی هرگونه کسب و کار مجاز، از دیگر مزایای این روش است.

بر اساس آمار وزارت امور خارجه ایالات متحده، ایران طی سه سال گذشته (از سال 2011) جزو 5 کشور برتر در فهرست دریافت کنندگان اقامت دائمی از طریق سرمایه گذاری در مرکز منطقه ای (Regional Center) بوده است. نکته حائز اهمیت دیگر، نرخ رشد تعداد ویزاهای صادر شده است که نمایانگر آن است که تعداد متقاضیان ایرانی هر ساله به بیش از 2 برابر نسبت به سال قبل افزایش یافته و پیش بینی می شود همین روند در سال جاری نیز ادامه یابد.

دلایل استقبال روز افزون ایرانیان از این روش مهاجرت چیست؟

1- به طور حتم اولین و محکم ترین عامل، علاقه ذاتی اغلب ایرانیان به زندگی در آمریکا است. فرصت زندگی در کشوری آزاد با موقعیت های ممتاز و امکان تحصیل فرزندان در بهترین موسسات آموزشی جهان، انگیزه ای بسیار قوی برای مهاجرت به آمریکا است

2- این روش، از کوتاه ترین راه های مهاجرت یک خانواده به ایالات متحده است.

3- تحریم های بین المللی، شرایط نامطلوب اقتصاد داخلی و افزایش تورم باعث رشد تصاعدی نرخ برابری ارزهای خارجی با ریال ایران شده است و طبیعی است که در چنین شرایطی، صاحبان سرمایه به دنبال راهی برای محافظت از سرمایه خود بوده که تبدیل به پول با پشتوانه قوی، از جمله این راه ها است. به طور مثال، ارزش سرمایه آن گروه از متقاضیان ایرانی که تا قبل از اواخر دسامبر 2011 به دلار تبدیل شده و به منظور اخذ اقامت دائمی به آمریکا منتقل گردیده است، به نرخ ریال ایران در حال حاضر 2 برابر شده است! نگرانی از ادامه این روند، از دیگر انگیزه های سرمایه داران ایرانی برای انتقال بخشی از نقدینگی شان به محیط اقتصادی با ثبات تر است.

4- به دلیل شرایط بین المللی و مناسبات سیاسی، دریافت ویزا و بازدید اتباع ایران از سایر کشورها بخصوص کشورهای غربی بسیار سخت شده است. حال آنکه بدست آوردن شرایط اقامت دائمی و پس از آن اخذ تابعیت ایالات متحده، آنان را قادر می سازد تا آزادانه به اغلب کشورهای جهان سفر کرده و از مزایای موجود برای شهروندان آمریکائی بهره مند شوند.

5- به صرفه بودن انتخاب مهاجرت از طریق سرمایه گذاری در مرکز منطقه ای (Regional Center) نسبت به سایر روش های مهاجرتی از طریق سرمایه گذاری در آمریکا و یا دیگر کشورها، از دیگر عوامل موثر در استقبال ایرانیان بوده است. طی چند سال گذشته، کانادا از جمله کشورهای مدنظر ایرانیان برای مهاجرت از طریق سرماه گذاری بوده که اخیرا بنابه دلایلی از جمله افزایش میزان سرمایه گذاری لازم، طولانی شدن مراحل رسیدگی به پرونده ها و توقف به دلیل تحریم های اقتصادی بر علیه ایران، جذابیت آن کاهش یافته و باعث چرخش توجه سرمایه گذاران ایرانی به سوی آمریکا شده است.

موارد ویژه در پرونده متقاضیان ایرانی

شرایط اقتصاد داخلی و سیستم اداری ایران از یک سو و فضای فعلی حاکم بر مناسبات بین المللی از سوی دیگر باعث گردیده تا پرونده متقاضیان ایرانی از لحاظ محتوا و مراحل، تفاوت های مهمی با دیگر متقاضیان از سایر کشورها داشته باشد.

به دلیل سیستم اداری شکل گرفته در ایران و دشواری در تامین، جمع آوری و ارائه اسناد و مدارک مورد نیاز، اثبات قانونی بودن منبع تامین سرمایه و انتقال قانونی آن به دلیل اثرات ناشی از تحریم های اقتصادی به موضوعی بسیار حساس و ظریف تبدیل شده است. به همین دلیل،   استفاده از خدمات مشاور با تجربه و آشنا با شرایط ایران و همچنین وکیل مهاجرت متخصص، نقش مهمی در موفقیت پرونده خواهد داشت.

مراحل دریافت گرین کارت سرمایه گذاری:

انتخاب وکیل:


اولین قدم برای ارائه درخواست کارت سبز از طریق سرمایه گذاری، انتخاب وکیل مورد اطمینان و متخصص در زمینه این نوع پرونده ها و عقد قرارداد با وی است.


انتخاب مرکز منطقه ای:


در قدم بعدی لازم است تا متقاضی یکی از مراکز منطقه ای دارای مجوز از اداره مهاجرت را به عنوان شرکت سرمایه پذیر انتخاب کند. انتخاب مرکز منطقه ای نیز بسیار مهم است. هرچه شرکت مورد نظر دارای سابقه فعالیت بلند مدت و روشنی بوده و پروژه های آنان از لحاظ بررسی ها و برآوردهای مالی و اقتصادی شرایط مناسب تر و پایدار تری داشته باشد، به طور حتم ریسک سرمایه گذاری را کاهش خواهد داد.

متقاضیان مختار هستند تا هریک از مراکز منطقه ای دارای مجوز را برای سرمایه گذاری انتخاب کنند و به طور معمول سه روش برای انتخاب گزینه مورد نظر پیش رو دارند:

روش اول - مطالعه و بررسی های لازم توسط خود متقاضی و یا با کمک دوستان و آشنایان مورد اعتماد در ایالات متحده است.

روش دوم - استفاده از مشاور متخصص و با تجربه در این زمینه است. مشاور نسبت به دریافت اطلاعات از مراکز منطقه ای موجود اقدام نموده و متقاضی را در مقایسه شرایط آنها کمک می کند  و در نهایت نظر کارشناسی خود را در قالب لیست پیشنهادی به ترتیب اولویت به متقاضی ارائه می کند.

روش سوم-  درخواست از وکیل امور مهاجرت مورد اعتماد است که بر اساس اطلاعات موجود از مراکز منطقه ای فعال و تجربه دیگر موکلین خود، چند مرکز منطقه ای را معرفی نماید.

به هر حال و در صورت انتخاب هریک از این سه روش، مسئولیت انتخاب مرکز منطقه ای صرفا با خود متقاضی بوده و هیچکس قانونا نباید وی را محدود به انتخاب مرکز منطقه ای خاصی نماید.

انتقال مبلغ سرمایه و هزینه های مربوطه:


پس از انتخاب و عقد قرارداد با مرکز منطقه ای و وکیل امور مهاجرت، زمان انتقال اصل مبلغ سرمایه گذاری (پانصد هزار دلار) و هزینه های مربوطه فرا می رسد. اصل مبلغ سرمایه گذاری توسط متقاضی به حساب محضری (Escrow Account) ویژه ای که به این منظور تعیین می شود منتقل می شود.

هزینه های مرتبط با پرونده هم شامل هزینه اداری مرکز منطقه ای، هزینه وکالت و کارمزد اداره مهاجرت است. هزینه اداری مرکز منطقه ای متفاوت است و معمولا بین 45 تا 50 هزار دلار است. هزینه وکالت نیز بستگی به تخصص و تجربه وکیل متفاوت است. به طور معمول هزینه وکالت یک وکیل متخصص و با تجربه برای انجام پرونده های ویزای سرمایه گذاری 25 هزار دلار است. هزینه کارمزد اداره مهاجرت در مرحله ارائه پرونده I-526 مبلغ 1500 دلار برای خانواده است.

تکمیل و ارائه پرونده به اداره مهاجرت:
بعد از عقد قرارداد با وکیل و مرکز منطقه ای، کار تکمیل پرونده توسط وکیل امور مهاجرت آغاز می شود. در این مرحله لازم است اطلاعات و مدارک مورد نیاز وکیل، توسط متقاضی فراهم و ارائه شود. تکمیل پرونده متقاضیان ایرانی به دلیل شرایط ویژه و رعایت نکات ظریفی که این نوع پرونده ها دارد، از اهمیت بسیار زیادی برخوردار است. اگر از مشاور متخصص و با تجربه در زمینه انتخاب مرکز منطقه ای استفاده شده است، در این مرحله متقاضی می تواند از مشاور خود نیز برای ارائه دقیق تر و بهتر مدارک مورد نیاز کمک بگیرد. پس از تکمیل پرونده توسط وکیل، وی پرونده را به اداره مهاجرت ارسال می نماید.  مرحله بررسی پرونده سرمایه گذاری (I-526) توسط اداره مهاجرت و صدور نامه تایید سرمایه گذاری از مهم ترین مراحل این گونه پرونده ها است که در حال حاضر زمان انتظار آن در حدود 12 تا 15 ماه است.


با صدور نامه تایید پرونده از سوی اداره مهاجرت، پرونده به مرکز ملی ویزا در وزارت امورخارجه آمریکا برای مرحله صدور ویزا ارسال می گردد.


 
مرکز ملی ویزا و مصاحبه در سفارت:


در این مرحله، وکیل متقاضی کار تکمیل پرونده صدور مجوز اقامت دائمی (گرین کارت) متقاضی و خانواده وی را در وزارت امور خارجه به انجام می رساند. در نهایت وقت مصاحبه ای برای متقاضی و خانواده وی در نزدیک ترین سفارت ایالات متحده تعیین می شود. متقاضیانی که محل زندگی آنان در ایران است می توانند برای مصاحبه به زبان فارسی به یکی از سفارتخانه های ایالات متحده در شهرهای آنکارا (ترکیه)، ابوظبی (امارات متحده عربی) و یا ایروان (ارمنستان) مراجعه کنند. کارمزد مرکز ملی ویزا مبلغ 404 دلار به ازای هریک از اعضای خانواده است.


صدور ویزای ورود و دریافت گرین کارت موقت:


پس از انجام مصاحبه و طی مراحل لازم برای بررسی و تایید امنیتی (Administrative Processing)، ویزای ورود برای متقاضی و خانواده وی صادر می شود. برای تسریع در کار صدور گرین کارت، لازم است متقاضی بعد از دریافت ویزا و پیش از ورود به آمریکا، هزینه صدور گرین کارت خود و اعضای خانواده را از طریق اینترنت به اداره مهاجرت پرداخت نماید. هزینه صدور گرین کارت مبلغ 165 دلار به ازای هریک از اعضای خانواده است. گرین کارت سرمایه گذار و خانواده وی،  پس از ورود به آمریکا از طریق پست به آدرسی که قبلا ارائه کرده اند ارسال می شود.


در حال حاضر مدت زمان طی مراحل پرونده از شروع تا زمان مصاحبه در سفارت در حدود 18 ماه برآورد می شود.


گرین کارت صادر شده به صورت مشروط و دارای اعتبار 2 ساله است که لازم است پس از گذشت 1 سال و 9 ماه از زمان صدور آن، پرونده جداگانه ای برای در خواست تبدیل آن از حالت مشروط به دائم (I-829) به اداره مهاجرت ارائه گردد.  گرین کارت دائمی دارای اعتبار 10 ساله و قابل تمدید است و متقاضی می تواند 4 سال و 9 ماه از زمان صدور گرین کارت موقت اولیه با رعایت شرایط قانونی نسبت به درخواست تابعیت (سیتی زِن شیپ) اقدام نموده و پس از آن پاسپورت آمریکا را دریافت کند.

سوالات متداول در ارتباط با ويزاي سرمايه گذاري EB-5

تعدادي از سوالات متداول و مشترک در زمينه ويزاي سرمايه گذاري به شرح زیر پاسخ داده شده است:


آيا مراکز منطقه ای كه سرمايه گذاري در آنها انجام مي شود از سوي دولت داراي مجوز فعاليت و تحت نظارت هستند؟

بله، اين موسسات از سوي اداره مهاجرت آمریکا (USCIS) مورد تاييد قرار گرفته اند.


مدت زمان دوره سرمايه گذاري در مرکز منطقه ای به منظور دريافت اقامت دائمي (گرین کارت) چقدر است؟

بستگی به مرکز منطقه ای انتخاب شده دارد و بطور معمول 5 تا 6 سال است.


آيا بازپرداخت اصل مبلغ سرمايه گذاري (000ر500 دلار) توسط شركت هاي سرمايه پذير تضمين مي شود؟

طبق قانون، سرمایه گذاری انجام شده به منظور دریافت اقامت دائمی می بایست تحت ریسک باشد. اين نوع سرمايه گذاري هم با انواع ديگر سرمايه گذاري تفاوتي ندارد و بر اساس قانون شرکت های سرمایه پذیر نمی توانند هيچگونه تضميني براي آن ارائه نمایند. از آنجا که سرمایه گذار این ریسک را می پذیرد تا سرمایه خود را به منظور رونق اقتصادی و ایجاد اشتغال در یکی از این مراکز منطقه ای سرمایه گذاری کند، متقابلا دولت آمریکا نیز به وی و خانواده او مجوز اقامت دائمی اعطا می کند. به همین دلیل انتخاب درست مرکز منطقه ای می تواند ریسک سرمایه گذاری را تا حد زیادی کاهش دهد.


آيا سرمايه گذاري انجام شده مشمول سود (زیان) مي شود؟

بله و ميزان آن به سود (زیان) شركت سرمايه پذير بستگي دارد. تمامی این شرکت ها دارای برنامه و بودجه و برآوردهای مالی هستند و طبیعی است که توقع کسب سود دارند. معمولا پیش بینی سود مشارکت در پروژه در زمان عقد قرارداد از سوی مرکز منطقه ای در اختیار سرمایه گذار قرار می گیرد. گزارش وضعيت مالي پروژه ها در دوره هاي زمانی مشخص (معمولا سه ماهه) برای اطلاع سرمايه گذاران ارسال می شود.


آيا كل مبلغ سرمايه گذاري (000ر500 دلار) مي بايست به صورت يكجا پرداخت شود يا بصورت چند مرحله اي هم امكانپذير است؟

مبلغ 000ر500 دلار در چند مرحله قابل ارسال است، اما كل مبلغ مي بايد قبل از تسليم كردن مدارك مربوطه به اداره مهاجرت، به حساب معين شده واريز شده باشد.


آيا با انجام سرمايه گذاري از سوي متقاضي، همسر و فرزندان مجرد زير 21 سال آنان همزمان با متقاضي حائز شرايط دريافت ويزا خواهند شد يا منوط به مراحل بعدي و زمانبر خواهد بود؟

تمامي اعضاي خانواده در يك زمان براي مصاحبه به يكي از كنسولگري هاي ايالات متحده براي مصاحبه مراجعه مي كنند و ويزاي مهاجرتي آنان با هم صادر مي شود.


آيا اگر در يك خانواده فرزند يا فرزندان مجرد بالاي 21 سال وجود داشته باشند، هيچ راهي براي صدور ويزاي آنان از طريق ويزاي سرمايه گذاري والدين وجود ندارد؟

خير، آنها مي توانند بطور جداگانه و مستقل براي دريافت ويزا اقدام كنند و يا والدين آنها در آينده بعنوان دارنده كارت سبز و بر اساس قوانين مربوطه براي فرزندان مجرد بالاي 21 سال درخواست ويزا نمايند.


در صورت صدور ويزاي سرمايه گذاري و عزيمت سرمايه گذار و خانواده به امريكا، آنان اجازه كار ، استخدام و يا راه اندازي كسب و كار ديگري خواهند داشت؟

بله، هر دارنده مجوز اقامت دائمي (گرین کارت) مجاز به كار كردن، راه اندازي كسب و كار، تحصيل در مراكز آموزشي، خريد مستغلات و ... در تمامی ایالت ها بر اساس قوانين حاکم است.


ديگر هزينه هاي مرتبط با ويزاي سرمايه گذاري به چه ميزان است ؟ اعم از حق الوكاله، كارمزد مراكز منطقه ای وکارمزدهای دولت.

هزینه اداری مراكز منطقه ای متناسب با نوع فعاليت شان متفاوت است. به طور معمول هزینه اداری مراکز منطقه ای 45 تا 50 هزار دلار است. هزینه وکالت هم بستگی به تخصص و تجربه وکیل دارد ولی معمولا بهترین وکلای امور مهاجرت در زمینه ویزای سرمایه گذاری، حق الوکاله ای در حدود 25 تا 30 هزار دلار دریافت می کنند. هزینه اداره مهاجرت برای پرونده گرین کارت اولیه مبلغ 1500 دلار به ازای هر خانواده و هزینه های مربوط به صدور ویزا و گرین کارت مبلغ 569 دلار به ازای هر یک از اعضای خانواده است. به همین دلیل مجموع هزینه های مرتبط از ابتدا تا زمان دریافت کارت سبز اولیه را می توان بین 70 تا 80 هزار دلار برآورد کرد. رقم دقیق تر آن پس از انتخاب مرکز منطقه ای و وکیل مهاجرت قابل تخمین خواهد بود که در قراردادهای فی مابین به طور روشن ذکر می شود.

انتخاب وکیل

انتخاب وکیل یکی از مهم ترین کارهایی است که در مورد پرونده EB-5 باید به آن توجه کنید.


یک وکیل در آمریکا به طور معمول پروانه وکالت خود را پس از پایان تحصیلات دانشگاهی و موفقیت در امتحان کانون وکلا، از ایالت محل فعالیت خود دریافت می کند. در آمریکا بخشی از قوانین ایالتی است و برخی قوانین فدرال است که در همه ایالت ها یکسان است.
به طور مثال قوانین رانندگی و یا قوانین مربوط به املاک ایالتی است و این قوانین می تواند در ایالت های مختلف آمریکا تفاوت هایی با هم داشته باشد ولی برخی از قوانین مثل امور مهاجرت قوانین فدرال است و در تمام 50 ایالت آمریکا یکسان است.

وقتی یک نفر از ایالت کالیفرنیا پروانه وکالت دریافت می کند بدین معنی است که هم می تواند در مورد قوانین ایالتی در دادگاه های ایالت کالیفرنیا کار وکالت انجام بدهد و هم می تواند در امور فدرال در دادگاه ها یا سازمانهای دولتی مربوطه، کار وکالت افراد را بر عهده داشته باشد.

پس اولین موضوع این است که مطمئن شوید که شخصی که قرار است کار شما را برای انجام موضوع مهمی مثل مهاجرت از طریق سرمایه گذاری بر عهده بگیرد وکیل است و پروانه معتبر وکالت دارد. این موضوع مثل این است که شما برای انجام امور پزشکی تان با یک پزشک دارای مجوز نظام پزشکی کار کنید یا با کسی که پروانه پزشکی ندارد ولی می گوید که در کار پزشکی تبحر دارد.

کار با یک وکیل بدلیل مسئولیت هایی که او در برابر قانون دارد و نظارتی که بر فعالیت او انجام می شود ، ضمانت اجرایی بیشتری دارد.

بررسی این که یک نفر وکیل هست یا خیر هم ساده است. کافی است به وب سایت کانون وکلای ایالت محل فعالیت او مراجعه کنید و اسم او را در قسمت جستجو وارد کنید. مثلا اگر محل فعالیت وکیل مورد نظر شما در ایالت کالیفرنیا است به آدرسhttp://www.calbar.orgمراجعه کنید و نام او را در قسمت جستجو وارد کنید، اطلاعات مفیدی را به دست خواهید آورد. این که وکیل مورد نظر از چه زمانی وکالت می کند، کجا تحصیل کرده است و این که پروانه وکالتش فعال و معتبر است یا خیر و آیا شکایتی بر علیه او مطرح شده و یا سابقه فعالیتی بر خلاف مقررات کانون وکلا داشته است یا خیر.


نکته دوم این است که آیا فقط وکیل بودن کافی است؟ شما هم حتما تایید می کنید که خیر. تخصص در موضوع و تجربه است که وکلا را با هم متفاوت می کند. یک وکیل در امور مهاجرت کار می کند ، وکیل دیگری در زمینه خانواده کار می کند و وکیل دیگری را می بینید که در زمینه امور املاک، پرونده قبول می کند. دلیل آن این است که به دلیل گسترده بودن موضوعات، یک وکیل برای موفقیت، روی بخشی از قوانین تمرکز می کند.


در مورد EB-5 فقط وکیل مهاجرت بودن برای موفقیت کافی نیست. وکلایی که در زمینه EB-5 دارای تخصص و تجربه هستند معمولا عضو سازمان وکلای امور مهاجرت آمریکا American Immigration Lawyers Association که مخفف آن AILA است، هستند و دائما در سمینارها و انجمن های تخصصی EB-5 حضور دارند که در آن جلسات، مدیران و مسولین سازمان های دولتی، مراکز منطقه ای هم حضور می یابند و این وکلا در جریان آخرین اطلاعات و اخبار و روش های موثر در موفقیت پرونده هایشان قرار می گیرند.


پس تا اینجا اولین نکته اطمینان از وکیل بودن شخص و دومین نکته اینکه وکیل دارای تخصص در زمینه EB-5 باشد.


توجه به دو نکته اول برای همه متقاضیان لازم است ولی نکته سوم ویژه متقاضیان ایرانی است و آن اینکه وکیل علاوه بر دانش و تخصص لازم در زمینه EB-5 باید تجربه انجام پرونده های متقاضیان ایرانی را هم داشته باشد. در دیگر مطالب مندرج در وب سایت ماhttp://www.eb5farsi.comدر مورد ویژگی های پرونده های EB-5 متقاضیان ایرانی و حساسیت هایی که در آن هست مطالبی آمده است ولی در اینجا به همین مقدار اشاره کنیم که نداشتن تجربه در زمینه پرونده متقاضیان ایرانی می تواند باعث اشتباهاتی در زمینه تکمیل مدارک مورد نیاز پرونده شود و نتیجه آن را خراب کند.


چهارمین نکته اینکه وکیل بعنوان یک فرد معتمد شما قرار است از روز اول تمام مراحل پرونده را تا گرفتن اقامت دائمی به انجام برساند. در این مراحلباید با شرکتی که شما در آن سرمایه گذاری می کنید دائما مذاکرات ومکاتبات انجام شود و همین طور با ادارات دولتی مثل اداره مهاجرت، وزارت امور خارجه و سفارت مکاتبه شود. در تمام این مراحل لازم است شما بتوانید مرتبا با وکیلتان در تماس باشید. پس باید بتوانید با او راحت صحبت کنید و یک درک و تفاهم متقابل داشته باشید. اگر مثلا شما در ایران زندگی می کنید و وکیلی که انتخاب می کنید فارسی زبان نباشد (حال یک وکیل آمریکایی باشد یا یک وکیل ایرانی – آمریکایی که نمی تواند فارسی صحبت کند) و یا با شرایطایران آشنا نباشد، احتمال اینکه تدارک مدارک و اطلاعات مورد نیاز برای پرونده با کیفیت خوبی انجام نشود بسیار زیاد خواهد بود. به این موضوع باید آشنایی با خصوصیات فرهنگی و آداب و رسوم را هم اضافه کرد که خیلی مهم است.


و پنجمین و آخرین نکته هم هزینه حق الوکاله است. گرفتن هزینه وکالت زیاد حتما نشانه تخصص و تجربه زیاد وکیل نیست. وکلایی هستند که اتفاقا هزینه وکالتشان کمتر از عرف معمول است و مدل بازاریابی آن ها به این صورت است که می خواهند با کم کردن هزینه وکالت تعداد بیشتری پرونده را به دفترشان جذب کنند. اگر صرفا از لحاظ هزینه به این موضوع نگاه کنیم، برای متقاضیان انتخاب این وکیل خوب است ولی نکته دیگری که باید به آن توجه کرد این است که وقتی تعداد پرونده های در دست اقدام بیشتر از ظرفیت زمان کاری وکیل باشد نگرانی کاهش کیفیت تکمیل پرونده ها و پی گیری مراحل آن بوجود می آید.

از سوی دیگر وکلای تازه کار و کم تجربه ای هم پیدا می شوند که با تعیین هزینه وکالت بالاتر از عرف معمول و با اعتماد به نفسی که از خود نشان می دهند سعی بر القای این موضوع دارند که کیفیت کار آنان بیشتر از دیگر وکلا است.

در ارتباط با هزینه وکالت باید این موضوعات را مدنظر داشته باشید: هزینه وکالت در اکثر نقاط دنیا بر اساس ساعات کار صرف شده روی موضوع وکالت است و این کار می تواند شامل نوشتن، خواندن، صحبت کردن،سفر کردن و .. باشد. نرخ دستمزد هر ساعت هم بر اساس عرف معمول نوع وکالت، تجربه وکیل و محل انجام وکالت تعیین می شود. در آمریکا و در موضوع امور مهاجرت به طور معمول وکلا بر اساس تجربه شان متوسط تعداد ساعتی برای انجام پرونده در نظر می گیرند و بر اساس آن نرخ ثابت (Flat Fee) برای انجام وکالت اعلام می کنند و موضوع وکالت و خدمتشان را در قبال مبلغ اعلام شده در قراردادشان توضیح می دهند<span style="font-size: 12pt; font-family: Tah